یعنی میشه که ما دو تا یه روزی به هم برسیم؟

مهم فقط رسیدنه ، حتی اگه کم برسیم

 یعنی میشه خوشی بیاد دور ما توری بکشه؟

به آرزوهاش برسه هر کی که دوری بکشه؟

 یعنی میشه با هم باشیم من و خدامون و خودت؟

 شب قطره ی مرکبی است که وهم می گسترد.
و من بغض نبودنت را به تن لحاف کوک می زنم و جای خالی تو در ابتدای گل ساقه های اشک باک می شود.
و تو بر بنا گوشم داغ هزاران نفسی را که نیست می کوبی.
و من لاله های داغدارم را می فشارم.
... که تکرار نام تو در این خلوت بی انتها ازدحام عطر آگینی است و هرچه وسیع است این وسعت محدوده ی آغوش



ای وای کجایی آخر؟
کجایی ای نجیب که در سوگ تو شعر من سیه بوش است.
زار و سوگوار،حتی در بهار

شبي از پشت يك تنهايي نمناك و باراني تو را با لهجه‌ي گل‌هاي نيلوفر صدا كردم

تمام شب براي با طراوت ماندن باغ قشنگ‌ آرزوهايت دعا كردم
 
پس از يك جستجوي نقره‌اي
 
در كوچه‌هاي آبي احساس
 
تو را از بين گل‌هايي كه در تنهايي‌ام روييد با حسرت جدا كردم
 
و تو در پاسخ آبي‌ترين موج تمناي دلم گفتي
 
دلم حيران و سرگردان چشماني‌ست رويايي
 
و من تنها براي ديدن زيبايي آن چشم
 
تو را در دشتي از تنهايي و حسرت رها كردم
 
همين بود آخرين حرفت
 
و من بعد از عبور تلخ و غمگينت
 
حريم چشم‌هايم را به روي اشكي از جنس غروب
 
ساكت و نارنجي خورشيد وا كردم
 
نمي‌دانم چرا رفتي؟
 
نمي‌دانم چرا، شايد خطا كردم
 

مثه گلبرگي كه دراه ميبردش باد مثه افسانه تلخي كه همه بردنش از ياد دارم از ياد تو ميرم

باز دونه دونه می ریزه اشکام

عکس نازت از روی چشمام

دلم گرفته سنگ صبورم

از وقتی رفتی زنده به گورم

قربون چشمات.قربون لبهات

غرق نیازم هر شب با عکسهات

باز خاطراتت میاد و میره

دست خودم نیست گریه ام می گیره

دستت تو دستم.چتر شکستم

نم نم بارون.توی خیابون

پای پیاده اخ که چه ساده

عشق و می خواستیم

قصه از غلط شروع شد
از يه اشتباه ساده
از يه خنده‌اي كه گم شد
تو يه بغض بي‌اراده

دست تو يا دست تقدير
گاهي آدم، بد مياره
قصه از غلط شروع شد
من به تو ربطي نداره

سادگي مو تو شکستي
آينه‌ها دروغ نمي ‌گن
تو ولي خودت نبودي
خود من بودي، خود من

شاکي‌ام اما نه از تو
از خودم لجم گرفته
از خودم كه بيشتر از تو
منو دست كم گرفته

منو دست كم گرفتي
تو كه اسم من باهاته
ولي من دروغ نمي گم
پشت اين آيينه، ماته

مات و ماتم ‌زده از تو
تا ته قصه شكستم
تو به انتها رسيدي
من چمدونمو بستم

باورم مي کني يا نه
نمي دونم ، نمي دونم
قصه از غلط شروع شد
اينو از چشات مي خونم

آنروز هوا هواي بي صبري شد .
خورشيد اسير ظلمت جبري شد
روزي كه دلم هواي باريدن داشت
تا آه كشيدم آسمان ابري شد

تو...برق تو چشامى  من مست اون نگاتم

تو يه حس عاشقونه  من شعر رو لباتم

من و تو باهم عاشق  شديم تو اين دقايق

من به تو دل سپردم   بيا بريم شقايق

اما ...

نمیدونم چى شد ؟   كى دل تو رو ربود

چه بى دليل رفتى   دلم اينجا بی تو مرد

بى چاره عشق تنهام     ميگفت واست ميمرد!

رفتى دل عاشقم      ديگه بدردت نخورد؟

...

اغوشت رو به غیر من

به روی هیشکی وا نکن

من رو از این دل خوشیها ارامشم جدا نکن

من برای با تو بودن پر عشق و خواهشم

واسه بودن کنارت. تو بگو به هر کجا پر میکشم

منو تو اغوشت بگیرِ.اغوش تو مقدسه

بوسیدنت برای من تولد یک نفسه

چشمای مهربون تو من رو به اتیش می کشه

نوازش دستای تو عادته ترکم نمیشه

سر کلاس ادبیات معلم گفت :

فعل رفتن رو صرف کن

گفتم : رفتم ...رفتی ...رفت

ساکت می شوم ، می خندم ،

ولی خنده ام تلخ می شود

معلم داد می زند : خوب بعد ؟ ادامه بده

و من می گویم : رفت ...رفت ...رفت

رفت و دلم شکست ...غم رو دلم نشست

رفت و شادیم مُرد ...شور و نشاط رو از دلم برد

رفت ...رفت ...رفت

و من می خندم و می گویم :

خنده تلخ من از گریه غم انگیز تر است

کارم از گریه گذشته که به آن می خندم

sajad...lilis

احساس می کنم گلی بیچاره ام که به دست ناسپاسی چیده شده ام

 کسی چه می داند؟

 شاید برای گلدان شیشه ای ؛تا چند روز زینت خانه ای باشم

 و شاید مرا چیده اند برای سنگ مزار مرده ای تا دلگرمی خانواده ای باشم.

 به هر دلیل خوب می دانم که عاقبت خشک خواهم شد...

و به زودی زود است خانه ام خاک...

جز باصدای تو اروم نمیگیرم

اهسته وتنها غرق تو میمیرم

رفتی و دل بریدی ساده

از منو این همه تنهایی

بدون بعد تو من دیگه عاشق نمیشم

نمیشه بعد تو من زنده باشم

نگو به من دیگه حرفات تمومه

نگو چیزی میون ما نمونده

مرا صد بار از خود برانی دوستت دارم

به زندان خیانت هم برانی دوستت دارم

چه سود از مهر ورزیدن ............................

چه حاصل از وفا کردن ..............................

مرا لایق بدانی یا ندانی دوستت دارم

دنيا كوچيكه و عشق تو ، بزرگ
دستهاي من كوچيكه و قلب تو ، بزرگ
چشمهاي من كوچيكه و آسمون دل مهربون تو ، بزرگ
اشكهاي من كوچيكه ولي غربت تو ، بزرگ
آسمون دل من كوچيكه و ستاره ي عشق تو ، بزرگ
گر چه عشق من كوچيكه و قلبم طاقت غم نداره
اما بدون تا روزي كه نفس مي كشم و زنده ام
عشق زيبا و قشنگت هميشه توي قلب كوچيكم مي مونه

گرید به حالم
کوه و در و دشت
از این جدایی
می نالد از غم
این دل دمادم
فردا کجایی
سفر بخیر ، سفر بخیر
مسافر من
گریه نکن ، گریه نکن
بخاطر من

باران میبارد امشب
دلم غم دارد امشب
آرام جان خسته
ره میسپارد امشب
در نگاهت مانده چشمم
شاید از فکر سفر برگردی امشب
از تو دارم یادگاری
سردی این بوسه را پیوسته بر لب
قطره قطره اشک چشمم
میچکد با نم نم باران به دامن
بسته ای بار سفر را
با تو ای عاشقترین بد کرده ام من


رنگ چشمت رنگ دریا
سینه من رنگ غمها
یادم آید زیر باران
با تو بودم با تو تنها
زیر باران با تو بودم
زیر باران با تو تنها


باران میبارد امشب
دلم غم دارد امشب
آرام جان خسته
ره میسپارد امشب
این کلام آخرینت
برده میل زندگی را از سر من
گفته ای شاید بیایی
از سفر اما نمیشه باور من
رفتنت را کرده باور
التماسم را ببین در این نگاهم
زیر باران گریه کردم
بلکه باران شوید از جانم گناهم

این کلام آخرینت
برده میل زندگی را از سر من
گفته ای شاید بیایی
از سفر اما نمیشه باور من

کی رود از خاطر من
آخرین بوسه شبی در زیر باران
رفتی و کردم صدایت
اما در آغوش شب گشتی تو پنهان

این کلام آخرینت...

 قرار تنهایی ما

برای دانلود روی آهنگ کلیک راست کنید و بعد گزینه Save Target As را بزنید

من با اهنگای مجید خیلی حال می کنم دیوونه همه اهنگاشم

سرتو بذار رو شونه هام خوابت بگیره

بذار تا اروم دل بی تابت بگیره

بهم نگو از ما گذشته دیگه دیره

حتی من از شنیدنش گریم میگیره....

  جز با صدای تو اروم نمیگیرم

اهسته و تنها غرق تو میمرم

رفتی و دل بریدی ساده از منو این همه تنهایی

انگار نه انگار میگفتی با من میمونی تا صبح مهتابی

اونی که یه روزی دلش با من بود

ببین قلبش شده یه تیکه از سنگ

اونی که لاف عاشقی رو می بست

ببین تنهام گذاشت با کلی نیرنگ

کجایی باکه هستی؟

کجایی با که هستی...؟

دلت در ارزوی دیدن کیست؟

بهوشی یا که مستی؟

چرا از یار دیرینت گسستی؟

مرا دیگر نمی خوای

خودم این قصه میدانم

مرا دیگر نمی خواهی